ஒற்றைச் சிலம்பு.!

மவுனப் பாறையை
சப்த உளியால்
செதுக்கிய சிலை
என் கவிதை.

யாழ் மீட்டும்
அவள் கரங்கள்..
தீமூட்டி வைத்தது
ஒற்றைச் சிலம்பு.!

ஆயிரம் நாமங்களில்
அர்ச்சனை எதற்கு.?
அம்மா என்று
அழைத்தவர்க்கு.!

மவுனப் பாறையை
சப்த உளியால்
செதுக்கிய சிலை
என் கவிதை.

உடன் விளையாட
வந்துள்ள கடவுள்..
அடடா.. குழந்தை
கையில் பொம்மை!


வே.கல்யாணகுமார். பெங்களூரூ.

Share this
தொடர்புடையவை:  தன்னம்பிக்கை கவிதைகள் !

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *