கவிதை

இயற்கையின் நியதியோ..?!

இயற்கையின் நியதியோ..?!

ஓங்கியடித்துஇழுத்து வரப்பட்டஉயிரற்ற உடலைலாவகமாய்ப் பற்றிக்கழுத்தில் பற்கள் பதித்துக்குருதியை உறிஞ்சிக்கூரிய நகங்களால் கீறிகுடலைக் கிழித்துமுன்னந்தாடியில்ரத்தம் சொட்ட சொட்ட..மார் தட்டிக் கொள்ளும்முதுகு நாணி ஒரு புறம்..இறுதி வரை பசுந்தளிரைத்தின்று வயிறு நிரப்பிஉயிரைக் கையில்பிடித்துக் கொண்டுவாழும் மானினம் மறுபுறம்அடர்ந்த தரு நிறைகாட்டினிலே தினந்தினம்..இது தான்இயற்கையின் நியதியோ..?! சாரதா க. சந்தோஷ்ஐதராபாத்
மாணவர் கடமை

மாணவர் கடமை

ஊருக்கு உலகுக்கு தம் உரைதன்னைஉரக்கத்தான் உரைத்திடுவார்அக உறைவிடத்தில்எல்லோர்க்கும் பொதுவாக இருந்திடுவார்ஏற்புடைய ஏற்றத்தைநாம் ஏதும் வரை!சத்தியத்தின் விழிதனிலே வாழ்ந்து காட்டிசமத்துவத்தை சட்டையாய் தாமுள்ளவரை!நம் ஊணினிலே ஊட்டிடுவார் உள்ளமட்டும்நேர்த்தியாய் நெறிதவறா நிதானத்துடன்!தத்துவத்தை தன்மையாய் தரணியிலேபுத்தகமாய் புனைந்திடுவார் புரிதலுடன்!வித்தகனாய் நாம்விரிவடைந்து ஞானமெய்தவிசைப்படகாய் விழைத்திடுவார்நாம் விழித்திடவே!அப்பனாய்! அம்மையாய்! பள்ளிநேரமெல்லாம்அரியபல அறிவினைநாம் அடையவேண்டிவிஞ்ஞானத்தை விரிவாக்கஞ்செய்துநம் கல்விமூலம்விரிவுரையை வினவியே விதைத்திடுவார்!நாளமெங்கும் நம்முள்ளே அஞ்ஞானமகலநமற்கேற்ப நவின்றிடுவோர் நாளுமெல்லாம்!கதிரவன்போல் கனலேற்றி நாமொளிபெறவேகாலமெல்லாம் தம்கல்வி கொண்டு கசிந்தனாரோ!நரையுதித்து உடல்சோர்ந்து முதுமையுடன்நாடிவாடி நரம்படங்கி நலிந்தனரோ!குவலயத்தில் நம்குலமேவ குறுந்த
பாரதி இன்றிருந்தால்……….

பாரதி இன்றிருந்தால்……….

பாரதி இன்றிருந்தால் பல கவிதை வந்திருக்கும்பார் புகழ  பாரதமும் பல வகையில் வென்றிருக்கும்கலைகள் பலவற்றோடு கல்வியும் ஒன்றென்றிருக்கும்நிறையும் அறிவால் வாழ்க்கை குறைவின்றி சென்றிருக்கும் மாலை முழுதும் ஆடி விளையாட்டில் வென்றிருக்கும்மார்பில் பதக்கங்கள் சூடி மதர்ப்போடு நின்றிருக்கும்ஆலைகள் பலகண்டு அரும்பணிகள் பிறந்திருக்கும்ஆயுதங்கள் செய்வதிலும் அகிலத்தில் சிறந்திருக்கும் உழவர்களின் வாழ்வுநிலை உலகத்தரம் பெற்றிருக்கும்பழமைகள் தனை ஒழித்து பல பாடம் கற்றிருக்கும்மாதர்களை இழிக்கின்ற மனநிலை உடைத்திருக்கும்சாதனைகளில்  பெண்மை சரித்திரம் படைத்திருக்கும் பக்தியின் சக்தியினை பாருக்குரைத்திருக்கும்பாமரர்க்கும் பரமனுக்கும் பாலம் அமைத்திருக்கும்மெய்ஞ்ஞான வேள்விக்கு ஊற்றாய் சுரந்திருக்கும்விஞ்ஞான வேட்கைக்கு விருந்தாய் இருந்திருக்கும் தீண்டாமை எனும் சொல்லை அகராதி கொன்றிருக்கும்வ
காதல் செய்வோம் வாரீர்!!!

காதல் செய்வோம் வாரீர்!!!

காதல்! காதல்! காதல்!காதல் இல்லையேல்-சாதல்! சாதல்! சாதல்!கம்பன் காலக் காதல்! காதல்! காதல்! காதல்!காதல் போயின்-இன்னொரு காதல்!மற்றொரு காதல்!தொடரும் காதல்!கலியுகக் காதல்! செம்புலப் பெயல் நீர்!சங்க காலக் காதல்! கையில் காசு!கடற்கரை ! பூங்கா!நவீன நடைமுறைக்காதல்! தோற்ற காதல்!ஜெயித்த காதல்!என்றும் உண்டு! இருவர் காதல் மட்டும்காதல் அல்ல! என்மேல் காதல்-ஒருமை!உன்மேல் காதல்!இருமை?நம்மேல் காதல்!பண்மை! கடவுள்- மனிதன்உயர்திணைக் காதல்!மற்றவை காதல்!அஃறிணைக் காதல்! காதல்! காதல்! காதல்!காதல் செய்வோம்!உண்மைக் காதல் வாழ்க!!! சிவசுப்பிரமணியன் குருமூர்த்தி மடிப்பாக்கம், சென்னை 600 091கைபேசி:9367108827மின்னஞ்சல்: gsivasubramanian61@gmail.com
தன்முனைக் கவிதைகள்

தன்முனைக் கவிதைகள்

**கண்கள் பனிக்கின்றன/சொற்கள் சுழல்கின்றன/வலி கூடுகிறது/காலணியால் மிதிபடுகையில்… **ஏதோ ஒன்றை/உரக்கச் சொல்ல/நா எழவில்லை/ஆழ்ந்த தூக்கம்… **ரோஜா காணவில்லை/காதலர் நாளில் /திருமண நாளில்/அன்பு காணவில்லை… **இன்பத்தைச் சுரக்கும்/காதலின் தன்மை/துன்பத்தில் நனைக்கும்/ஆணவக் கொலை… **தேனீக்கள் சேமிக்கின்றன/மலரின் தேனை/திருத்திக் கொள்ளுங்கள்/தேனீக்கள் திருடுகின்றன… **மலரின் அனுமதி/பறிக்கக் கேட்பதில்லை/பனியும் கேட்பதில்லை/இதழ் குளிப்பாட்ட… **கடலின் தண்ணீர்/உப்பு கரிப்பு/உயிர்களின் கண்ணீர்/உள்ளே அடக்கம்… **போகுது நிலா/வான வீதியில்/வீதியில் அதற்கு/விதிகளே இல்லை… **நட்சத்திரம் மின்னுகிறது/கண்கள் விரிவடைய/கறுத்த வானத்தின்/வெளுத்த நகை நிலா… **உடல்கள் புதைத்து/முளைக்கிறது செடிகள்/புலால் வாசம்/கல்லறைத் தோட்டம்… **ஏக்கம் நிறை/மனதின் பாடல்/காதில் ஒலிக்கும்/குயிலின் கூவுல்… வழக்கறிஞ
கள்ளிச்செடி

கள்ளிச்செடி

கற்றறிந்த நம்முன்னோ ரனுபவத்தில் ஞானிகள்கசிந்திடும் கள்ளியின் பயனு முணர்ந்திருப்பர்கனிவாக யெடுத்தியம்பா குறியென்ன வருங்காலம்கணித்த மகான்கள் கள்ளியை மறப்பரோ ? யானும் யோசிக்கிறே னதனின் சிறப்பாம்யாசிக்காது இருக்கு மிடத்தில் பெறுவதைநேசித்து சேமிக்க ஒருவடிவ மபரிவித்ததில்ஓர்வடிவம் கொள்கிறான் நிலையாமை யுணர்த்தவோ? நோயிக்கு மருந்தாகிறாய் நோவாமல் சித்தனாகிறாய்நொடிப்பொழுதும் சிதறாத மெளனகுரு முட்களிடைபாழ்நிலத்தின் அறிகுறி வாழ்நிலத்தில் அழகுக்குறிவிந்தை யுலகில் அற்புதப் படைப்பு எப்படி உன்னைக் எடையிடாது விட்டனர்எவ்வளவு தந்தாலும் எதுவும் காணாதஎம்பிரான்கள் ஆறறிவு பெற்றதாலோ?? அதனாலேதப்பித்தாய் அப்படியே தழைத்திடு அறிந்தவர் அருகே வருவர் அருகாது நல்கிடுஅருமருந்தாய் இயல்பு மறவாது இனிதேஅறிவீர்காள் அற்புத கள்ளியை அறிந்திடுகஅதுதரும் பண்பை செயலுரு செய்திடுக எக்காலமும் மங்காது தன்கையில் இறைக்காணும்எக
மன மகுடம்

மன மகுடம்

அறுசீர் விருத்தம் மௌனமே மகுட மாக மனமே!நீ தரிப்பாய்! ஏக மௌனமே உன்னைக் காக்கும் மென்பொருள் கருவி; ஆக்கம் மௌனமே நல்கும்; உன்னில் மேலடர்ந்(து) உளைச்சல் பின்னின் மௌனம்சார்ந் தியங்கு; எல்லாம் மௌனமாய்த் தயங்கிச் செல்லும்! கடந்தவை சிந்தித் தாலே கலக்கமே; முந்தப் பாலே உடந்தையாய் விதிநின் றாலும், உணர்வினை மௌனம் ஆளின் நடந்தவை திரைக்குப் பின்னால் நகர்ந்திடும்; நடக்க முன்னால் கிடந்தவை தலையோங் காமல் களைத்துப்பின் வாங்கும்; உண்மை! மனமே!நீ மௌனம் தன்னின் மாண்பினை உட்கொள்; உன்னின் இனமென உணர்நீ! அஃதொன்(று) இல்லையேல் உன்னைப் பற்றும் அனற்பிணி பலவாம்; யாவும் அழகிய ஏடு பாவும்
தேடுதல் என்பது…

தேடுதல் என்பது…

மனிதர் அறிவர் மாமலை பெரிதுகாலடி உழலும் கற்கள் சிறிது!மண்புழு உணரும் கற்கள் பெரிதுஉடலில் ஓட்டும் மண்துகள் சிறிது!பெரியோன் மனிதன் புழுக்கள் சிறிது! பறவைக்கு உயரம் என்றும் எளிது!மனிதர்க்கு அதுவே கடினம் காண்க!மனிதன் பெரியோன் பறவை சிறிது!இங்கே உதைக்கும் காட்சி அறிவு! காதில் புகுந்த எறும்பால் பதறும்உடலால் பெரிய காட்டு யானை!இருளில் காட்சி கண்டிடும் பூனைகறுப்பே காட்டும் மனிதக் கண்கள்! மனதும் அறிவும் சேர்ந்து இருந்தால்எல்லாம் புரியும் எளிதாய் என்றும்!புரிந்ததுவேறு தெரிந்தது இல்லை!எல்லாம் தெரியும் என்று சொன்னால்எளிதில் நாமே விழுவோம் கீழே! மன்றம் அறியப் படிப்போர் எல்லாம்அறிஞர் என்று இயம்பிடல் தகுமோ?கற்றது கைமண் என்றாள் அவ்வை!தூசியின் அளவு என்றால் தகுமே!தேடுதல் என்பது அறிவின் வழியே!அதற்கு முற்றுப் புள்ளிகள் இல்லை!!!!! @ கவிஞர் சிவசுப்பிரமணியன்_குருமூர்த்தி
தன்முனைக் கவிதைகள்

தன்முனைக் கவிதைகள்

**உயிர் தருகிறேன்" நான்/"அரவணைப்பு போதும் " நீ/"மூச்சாய் காப்பேன்" நான்/"மௌனங்கள் போதும்"நீ.. **எனக்குள் இருக்கும்/குழந்தை என்னை/வாழ வைக்கிறது/மனிதனாய்.. **முட்களும் கற்களுமாய்/என் வாழ்க்கைப்பாதை/வலிபொறுத்துக் கடக்க/மாலைகளாய் கழுத்தில்.. **புன்னகைக்கிறேன்/இதயத்தால்/காணவில்லை எங்குமே/எதிரியென்று யாரும்.. **ஈரமிலா நின் கேள்விகள்/காயங்களாய் என்பதில்கள்/விட்டேக் கொடுப்பவன்/விட்டுத் தொலையாமல்.. **யாருடனும் ஒப்பிட/போவதில்லை என்னை/எனக்கு என்னில் பிடித்ததே/நான் நானாக இருப்பதே.. **அதிகாலை அமைதியின் மனம்/பூவில் மிதக்கும் பட்டாம்பூச்சி/தென்றலின் மெல்லிய நகர்வு/ஆஹா! இயற்கையெனும் வரம்.. **நிசப்த பொளர்ணமி இரவு/நானும், உன் நினைவுகளும்மட்டும்/ஆன்மாவின் சங்கீதம்/ஆழமான அமைதி தேடி/ **வேண்டாமெனும் நீ/வேண்டியபடியே நான்/ஊடலுக்குள் ஊடே/நம் காதல்.. @ கவிஞர் ராஜூ ஆரோக்கியசாமி
இப்போ இல்லையின்னா எப்போ

இப்போ இல்லையின்னா எப்போ

அத்தனையும் துறந்துவிட்டேன் என்பான்.அகிலத்தை வெறுத்துவிட்டேன் என்பான்.உள்ளிருக்கும் கடவுள் தேடிஊரூராய் அலைந்திடுவான் இறைவனை எட்டித் தொட்டிடஅவன்இல்லறம் விட்டேன் என்பான்.ஆண்டவனைக் காண, அவன்ஆசை துறந்தேன் என்பான்.அவனைக் காணும் எண்ணம்ஆசையன்றி வேறு என்ன?விட்டேன் விட்டேன் என்பார்க்குவிடவில்லை எதையுமேயெனப்படுவதேயில்லை எந்நாளும். பூமியில் கடமை துறந்து விட்டுசாமியார் வேடம் பூண்டால் மட்டும்இறைவன் கண்களில் தெரிவானா?இறையின் அருள்தான் பெறுவானா? சாமியார் போல் வேடமிட்டுசத்திரங்கள் கட்டிக் கொண்டு,சாமியாக இவரே மாறிடுவார்.இந்தவீணர் பாதம் தொட்டு வணங்கி,வீட்டில் சேர்த்த பணமும் கொட்டி,சாத்திரம் கேட்க அங்கேபைத்தியக் கூட்டம் ஒன்றுமெய் பணிந்து நிற்கும்அந்தபொய் மனிதர் முன்னாலே. தாடிக்குள் குடியிருக்கும்கேடித்தனம்,பாடி நிற்கும் பக்தகோடிக்குஇப்போ இல்லையின்னாஇது புரிவதெப்போ?காசு பறிக்கும் பகல்வேடம்கடவுள் த