கவிதை

இன்று போல என்றும் வாழ்க

இன்று போல என்றும் வாழ்க

குருதியில் விளைந்த முத்தே,குழவியாய் மடியில் பூத்தாய்!!மிருதுவாய் உந்தன் மேனி,மெல்லென தொட்டு பார்க்கக்,கருதியே தென்றல் வந்து,கால்களைத் தடவிச் செல்லும்!!அருகினில் மதியும் வந்து,அமுதினை உண்ணச் சொல்லும்!! கலைமிகு குழலாம் தோகைகண்டதும் மயில்கள் ஆடும்!!நிலையிலா வான வில்லோ,நிலைத்தஉன் எழிலைக் கேட்கும்மலைத்துதான் போனேன் பொன்னேமதிநிறை செயலால் நானே!அலைமகள் சொக்கிப் போகும்அழகிய மயிலே கண்ணே!! வானுயர் கதிரைப் போலேவனத்திடைக் குளுமை போலேதானுயர்த் தமிழைப் போலேதண்முழு நிலவைப் போலேமானுயர் கவரி போலேமண்ணிடை தங்கம் போலேமீமிசை நீடு வாழ்கமீப்புகழ் பெற்று வாழ்க!! சு.வி.லட்சுமி
இந்த பூமியும் காற்றும் எமது!

இந்த பூமியும் காற்றும் எமது!

சூழல் : காஷ்மீர எல்லையில்.. வீரர்கள்கடினமான சூழ்நிலையிலும்குழுவாக பாடி.. தம்மை தாமேஉற்சாகப்படுத்திக் கொள்வதாக..பாடலை வரைந்துள்ளேன்.. பல்லவி இந்த பூமி எமது.. ஆ.. ஆ.. ஆ.. ஆ.. ஆ..இந்த காற்றும் எமது.. ஆ.. ஆ.. ஆ.. ஆ..(2 முறை) சலசலவென்று ஓடுகின்ற நீரும் எமது..கன கனவென கொதிக்குமிந்தஇந்திய ரத்தம் எமது எமது.. வீறு கொண்டு எழுவோம் தோழா..போரை வென்று வருவோம் வாடா..தோள்கள் இணைந்து மண்ணைக் காப்போம்.. காப்போம் (குழுவாக)தோட்டா ரவைகளால் எதிரிகளைஅழிப்போம்..அழிப்போம்.. (குழுவாக).. இந்த பூமி எமது.. இந்த காற்றும் எமது..ஆ.. ஆ.. ஆ.. ஆ.. சரணம்1 கண்களை குத்தியெடுத்தாலும்என் தேசமெனது கண்களாகும்..மாரில் குண்டுகள் பாய்ந்தாலும்எல்லையைக் காப்போம்.. மக்களைக் காப்போம்.. கால்களை இழந்தாலென்ன ..?!கைகள் துண்டாலானாலென்ன?!உயிரே போனாலென்ன ..?!நாட்டின் ஒரு பிடி மண் போகாது.. போகாது (குழுவாக)பகைவனை வேரற
எனக்குள் இருக்கும் நான்

எனக்குள் இருக்கும் நான்

எனக்குள் இருக்கும் என்னைமுழுமை அடையச் செய்தலில்முரண்படுதல் இயல்பான ஒன்றாகிறது. வடிவமைக்கப் பட்டதிற்கும்பொருத்திக் கொண்டதிற்கும்ஒத்துப்போவதின் சாயலைத் தேடிக் களைத்துப் போகிறேன். என்னுள்ளானப் புரிதல்கள்இருவேறு துருவங்களாகதடுமாறுவதற்கும் தடம் மாறுவதற்குமானதிமிறவியலா நிர்ப்பந்தக் கட்டுகளில்உடன்படுதலும் சுயசமாதானமுமே இறுதியாகிறது. நிராகரிப்பற்ற அருகாமையை உணர்ந்து கொண்டுஎவரோ ஒருவரின் சாயலை பூசிக்கொண்டுஏதோவொன்றினை தேடிக் கண்டடைய ஓடிக்கொண்டே கழியும் அர்த்தமில்லா பொழுதுகள் எள்ளிநகையாடுகின்றன! தடுமாற்ற நிலைகளில்எனக்கான நியாயப்படுத்தலும் நானாக..சுயசார்பு அரசியலில் மனதினுள்எனக்கும் எனக்குமே நிரப்பவியலா நீள்பெரும் இடைவெளி இருக்கத்தான் செய்கிறது! அன்புச்செல்வி சுப்புராஜூ
கண்ணெதிரே தோன்றினாள்

கண்ணெதிரே தோன்றினாள்

பொன்வெயில் பட்டு பூக்கள்,பொலிவுற மஞ்சள் பூசி,தன்னிதழ் விரித்து தாது,தன்மணம் பரப்பும் நேரம்!மின்னிலின் ஒளியில் பூத்த,மிகைமணம் தாழை யன்னாள்!நன்மலர் பறித்துக் கொண்டு,நாரணி கோவில் வந்தாள்!! அங்கவள் நின்ற கோலம்,அழகுயிர் சிலையை ஒக்கும்!பங்கய இதழாம் மேனி,பளிச்சிடும் அங்கோர் மச்சம்!சங்குநேர் கழுத்தில் முத்துச்,சரத்தினில் ஏக்கம் கொண்டு,மங்கல நாளில் சென்று,மனதினைத் பெயர்த்து தந்தேன்!! என்மனங் கவர்ந்த மங்கை,என்னிழல் ஆக வேண்டி,அன்புசேர் பார்வை யாலே,அகத்தினைக் கொள்ளை யிட்டேன்!!வன்முறை இன்றி நல்லாள்,வளைகரம் பற்றத் தந்தாள்!அன்பினில் சேர்ந்தோம் நாங்கள்,அழியுமோ நினைவு நெஞ்சில்! சு.வி.லட்சுமி
அறம் செய்ய விரும்பு

அறம் செய்ய விரும்பு

நெஞ்சிலே ஈரம் கொண்டுநேரிலே வறியோன் கண்டால்கஞ்சனைப் போல இன்றிகைகொளாச் செல்வம் ஈவாய்பஞ்சினைப் பற்றும் தீயாய்பசித்திடும் வயிறு நோக்கிநஞ்சினைத் தோய்ந்த சொல்லைநாவினைச் சுழற்றிக் கூறாய் பஞ்சமில் பாசம் வைத்துபல்லுயிர் காக்க என்றும்.மிஞ்சிய வறுமை நோயால்மிகுபல இன்னல் பட்டுதஞ்சமென் றுன்னை எண்ணிதரும்கரம் வணங்கிப் போற்றும்குஞ்சுகள் காக்கும் தாயாய்குவலயம் காப்போய் நாளும். சு.வி.லட்சுமி
கவியருவி வாசுகி கவிதைகள்

கவியருவி வாசுகி கவிதைகள்

நான் இப்படித்தான்… எனது கவிதைகளுக்குப்பொய்சொல்லத் தெரியாது, எனது எண்ணங்களுக்குவேலியும் போட முடியாது… உலகமே ரசிப்பதாய்நினைத்துக் கொண்டுஇயற்கையைத் தொடாது--சமுதாயப் பார்வையில்சாட்டையடி கொண்டுநடிக்கவும் தெரியாது, எனக்கான உணர்வுகளைவலுக்கட்டாயமாக திணித்துஉம்மைப்படிக்கச் சொல்லவில்லை… உளறலாய் இல்லாதஉண்மை சம்பவங்களைமுன்வைக்கிறேன் நான் மறக்க நினைத்தாலும்அருகில்எதிரில் ரயில்நிலையம் அருகில்… ஒரு ரோஜாப்பூ போலஎன்னால் சொல்லமுடியாது,அதன் முட்கள் தான்என்கவிதை… ஒருதுப்பாக்கியாகசமுதாயம் புறப்படட்டும்--அதன் தோட்டாவாகஎன் கவிதை அமையட்டும்… நெஞ்சு பொறுக்குதில்லையே,சுதந்திரமானசிந்தனைகள் சுட்டுஒப்பில்லாத தமிழ் உயிரைப் பிடித்துஉள்ளங் கையில் வைக்கவிழித்துப் பார்க்கும்பரபரப்பு! தேகம் சிலிர்க்கும்தமிழ்தாய் வாழ்த்து… காடுமலை தாண்டிவரும்காட்டாற்று வெள்ளமெனகூறாதீர்--காடுமலை தாண்டி வரும்ஓ
தேசத்தின் முதுகெலும்பு

தேசத்தின் முதுகெலும்பு

சங்கத்தமிழ் இலக்கியப்பூங்கா சந்தனம் பூசியமாப்பிள்ளை மார்புசேற்றை நேரியவிவசாயிக்கு நிகரோ? மார்பெலும்பை சட்டெனமறைத்திட நேரமில்லைபல்லை பளிச்செனகாட்டிட முடியவில்லை அகரம் இந்த விவசாயம்வேண்டாம் வேறு உத்யோகம்உலகம் உய்வது இவரிடம்உதவும் உள்ளமே தெய்வீகம் வயலும் நெஞ்சு வேறுன்னுஎந்த நாளும் நினையாதேகஞ்சி வரும் நேரமாச்சுவரப்பு ஓரம் நின்றாச்சு கவிஞர் மா ஜீவானந்தம் அச்சில் செய்த உருவமா?அசையாமல் நிற்கிறதே!அப்பாவியாய் ஓருருவம்அங்கமெலாம் எலும்புக்கூடாய்… சந்தனம்தான் மணக்குமென்றுசண்டாளன் எவன் சொன்னான்?சகதி வயல் சேறும் மணக்கும்சக்தியாகி சோறும் கொடுக்கும்… மண் குளியல் மருத்துவமென்றுமடையர்களும் நகைப்பார்கள்…மண்ணுக்கு போகும் உடலெனும்மகத்துவத்தை உணர்ந்திடுங்கள்! வெள்ளையுள்ளம் உழவருக்கு---வெந்த சோறும் கிடைக்கலியே…. வெள்ளையுடை உடுத்திட நாமவெட்கி தலை குனியனுமே… இடுப்பிலே முழத்துண
ஒவ்வொரு நாளும் பிறப்பவன்!

ஒவ்வொரு நாளும் பிறப்பவன்!

காதுகளை உதடுகளாக மாற்றிக்காற்றை ருசிக்க வைத்தரசவாதி பாமரர்க்கும் புரியும்படிவேதாந்தம் உரைத்ததத்துவவாதி பலாப் பழத் தமிழைப்பஞ்சு மிட்டாயாகஎளிமை செய்தஇலக்கியவாதி சதுரங்க விளையாட்டின்சதிகள் புரியாமல்அப்பாவியாய்ஆட்டத்தில் திகைத்து நின்றஅரசியல்வாதி கண்ணனைப் பாடிக் களிப்பேறிக் களிப்பேறிஆண் ஆண்டாளாய் ஆனஆன்மீகவாதி வாதி பிரதிவாதிஇருவருமே தானாகிவாழ்க்கையை விசாரணை செய்த நியாயவாதி போருக்கு அழைத்ததுன்பங்களை எல்லாம்புன்னகையால்மண்டியிடவைத்தயதார்த்தவாதி மிதவாதி தீவிரவாதிபயங்கரவாதி எல்லோருக்குமேஉன் பாடல்கள் கேட்டால்இதயம் கசியும். காலங்கள் தேசங்கள் எத்தனைக் கடந்தாலும்உன் மேல் நாங்கள் கொண்டகாதல் மட்டும்தேயாமல் பெருகும். கவியரசேஉனக்குப் பிறந்த நாள்மட்டும்தான் உண்டுஒவ்வொரு நாளும் பிறப்பவன் நீ காற்றில் உன் கானம் பிறக்கிறதுஅதைக் காதில் ஏந்தித் தாலாட்டுகிறோம் காகிதத்தில் உன் கவிதை
இளங்கன்று

இளங்கன்று

சங்கத்தமிழ் இலக்கியப்பூங்கா பால் மனம் மாறாதபாலகன் இவன்பால் கறக்க அனுப்பியபாவி மகன் எவன் பசும்பால் கறந்த பின்பள்ளிக்குச் செல்லாமல்பணத்திற்குபால் விற்க செல்வானோ அதன் பின் பசுவுக்கு புல் அறுக்கபசுமை வயல் நோக்கி போவானோ பசுவை மேய்த்து வெயிலில்பச்சைப் பிள்ளை வாடி திரிவானோபடிப்பு அவனுக்குபசு மாடு கற்றுத்தருமோ பசு மாட்டை தந்துவிட்டுஎங்கே போனார்கள்இவனைப் பெற்றஎருமை மாடுகள் பஞ்சத்தில் விழுந்தாலும்பட்டினியாய் கிடந்தாலும்பசியென்று அழுதாலும்பச்சிளம் குழந்தைகளைபள்ளிக்கு அனுப்புங்கள் குலக்கல்வி வீட்டுக்கல்விகுயுக்தியான அப்பன் கல்வி யைகுப்பையில் போடுங்கள் கவிஞர் எம் கே ராஜ்குமார் பசுமாடுகள் படிக்காதவனையும் வாழவைக்கும் பால்வியாபாரம்செய்து உழைப்பதில்ஒன்றும் தவறுயில்லை பிறர் உழைப்பில் வாழ்வதுதான்தவறு தந்தையிடம்கூடவேயிருந்து விளையாட்டாக கற்றதொழில் காலம்கருதி கைகொடுத்தத
அப்பப்பா!

அப்பப்பா!

அள்ளிப் பூசிக் கொண்டாலும்என்னைச்சுடாத நெருப்பு.. அவர்களுக்கு டைனோசர்எனக்கு மட்டும் செல்ல நாய்க்குட்டி .. என்னை மட்டும் விசாரிக்காதநீதிபதி.. பருந்துவேடத்துக்கிளி .. ஆறடிஅட்சய பாத்திரம் .. நான் பிறக்குமுன்பேஎன்னுடைய ரசிகன் .. எந்தப் படத்திலும் நடிக்காத எனக்குப் பிடித்த கதாநாயகன்.. என் விருப்புக்குவளையும் வானவில் .. எனக்கென்றேஉருவானதனி வானம் .. என் பெயரை ஓயாமல் மந்திரமாய் உச்சரிக்கும் என் கடவுள்.. காற்றாகிப்போனாலும்என் மூச்சாக இயங்கும்அப்பா.. கோதண்டராமன் பொண்ணுன்னுசொன்னாலே செமகெத்துப்பா😊 இனிய தந்தையர் தின வாழ்த்துகள் அனைவருக்கும்🙏🏻🌹 பாரதி பத்மாவதிகோதண்டராமன்🌹