கொரோனா ஊரடங்கு காலக்கட்டம் குழந்தைகள் அழும்போது சமாதானம் செய்ய பெற்றோர்கள் கைகளில் நீட்டிய மொபைல் போன்கள், இன்று பல வீடுகளில் மிகப்பெரிய சோகத்தை விதைத்துள்ளன. சாப்பிட மறுத்தால் வீடியோ போடுவது, பெற்றோர்கள் பிஸியாக இருக்கும்போது போனைத் தூக்கிக் கொடுப்பது எனத் தொடர்ந்த இந்தச் பழக்கம், தற்போது கோடிக்கணக்கான குழந்தைகளை ஆபத்தான ஒரு கட்டத்திற்குத் தள்ளியுள்ளது.
பேச்சுத் தாமதம், கண் தொடர்பு கொள்ளாமை, சமூகத்துடன் பழகத் தடையின்றித் தவிப்பது மற்றும் அதீத சுறுசுறுப்பு போன்ற அறிகுறிகளுடன் மருத்துவர்களை நாடிச் செல்லும் குழந்தைகளின் வரிசை நாளுக்கு நாள் அதிகரித்து வருகிறது. அளவுக்கு அதிகமான ‘ஸ்கிரீன் டைம்’ காரணமாகக் குழந்தைகளுக்கு ஏற்படும் இந்த நிலைமையைத்தான் மருத்துவர்களும் சிகிச்சையாளர்களும் ‘விர்ச்சுவல் ஆட்டிசம்’ என்று அழைக்கின்றனர்.
இந்த விர்ச்சுவல் ஆட்டிசம் பாதிப்புக்கு அரசு மருத்துவமனைகளில் என்ன மாதிரியான சிகிச்சைகள் வழங்கப்படுகின்றன என்பதை அறிய ஒரு தீவிர கள ஆய்வு மேற்கொள்ளப்பட்டது.
மத்திய சுகாதார அமைச்சகத்தின் 2025 ஆம் ஆண்டுத் தரவுகளின்படி, நாட்டில் 451 மாவட்ட மையங்கள் இதற்காக உள்ளன. இந்த மையங்கள் 32 வகையான உடல்நலப் பிரச்சினைகளுக்குச் சிகிச்சை அளிப்பதாகக் கூறப்பட்டாலும், அதில் ‘விர்ச்சுவல் ஆட்டிசம்’ அதிகாரப்பூர்வமாக இடம்பெறவில்லை.
माता-पिता व्यस्त हुए तो बच्चे को फोन थमा दिया, अब ज्यादा स्क्रीन टाइम की वजह से बच्चों में अजीब से लक्षण दिख रहे, इसके इलाज के लिए सरकारी अस्पतालों में क्या व्यवस्था है, दैनिक भास्कर ने दिल्ली और 6 राज्यों में पड़ताल की
https://t.co/Z7CtXDSm97
#VirtualAutism #ScreenTime #ChildHealth #DigitalAddiction #Parenting #ChildDevelopment #HealthNews #HindiNews #DainikBhaskarBy @shristi_mishra5@MoHFW_INDIA @JPNadda @NHMIndia @iapindia @HealthDeptGuj @NHMGujarat @nhm_rajasthan @NhmRJOfficial @MahaDGIPR @CMOMaharashtra @BiharHealthDept @SHSBihar @IPRDBihar @UPGovt @nhm_up @DelhiGovDigital @CMODelhi
— Dainik Bhaskar (@DainikBhaskar) September 21, 2026
டெல்லி மற்றும் நாட்டின் பல்வேறு மாநிலத் தலைநகரங்களில் உள்ள இந்த மையங்களின் நிலை பரிதாபமாக உள்ளது. அதன்படி போபால் (மத்தியப் பிரதேசம்): ஜெய்பிரகாஷ் மாவட்ட மருத்துவமனையில் உள்ள மையத்தில் கடந்த சில மாதங்களில் ஏராளமான ஆட்டிசம் வழக்குகள் பதிவாகியுள்ளன. ஆனால், விர்ச்சுவல் ஆட்டிசத்தைக் கண்டறிய தனிப்பட்ட மதிப்பீட்டுக் கருவிகளோ அல்லது முழுமையான பணியாளர்களோ கடந்த ஒரு ஆண்டாக இல்லை. பல அறை பூட்டப்பட்டே கிடக்கின்றன.
ஜெய்ப்பூர் (ராஜஸ்தான்): ஜே.கே. லோன் மருத்துவமனையில் DEIC மையம் காகிதத்தில் மட்டுமே உள்ளது; தரையில் அதற்கான எந்தக் அடையாளமும் இல்லை. பாட்னா (பீகார்): குரு கோவிந்த் சிங் மருத்துவமனையில் உள்ள மையம் வெறும் இரண்டு அறைகளில்தான் இயங்குகிறது. அடிப்படை வசதிகளோ, உரிய சிகிச்சையாளர்களின் நியமனமோ இல்லை.
லக்னோ (உத்தரப்பிரதேசம்) மற்றும் காந்திநகர் (குஜராத்): இங்கு ஓரளவு வசதிகள் இருந்தாலும், தினசரி ஆயிரக்கணக்கான குழந்தைகள் வரும் OPD-யில் விர்ச்சுவல் ஆட்டிசத்தால் பாதிக்கப்படுவோரின் எண்ணிக்கை கணிசமாக அதிகரித்து வருகிறது. குறிப்பாக, மும்பையில் முறையான DEIC மையம் இல்லை என்றாலும், மாநகராட்சி நடத்தும் மையங்களில் விர்ச்சுவல் ஆட்டிசம் பாதிப்பு 10-ல் ஒரு குழந்தைக்கு இருப்பதாக அதிர்ச்சித் தகவல்கள் கூறுகின்றன.
தனியார் மையங்களில் நடக்கும் சோகங்கள் இன்னும் அதிகம். போபாலில் உள்ள ஒரு சிகிச்சை மையத்தை நடத்தும் திரிப்தி மங்கல் என்பவரின் கூற்றுப்படி, ஊரடங்குக்கு முன்பு ஆண்டுக்கு 8 முதல் 15 வழக்குகளாக இருந்த விர்ச்சுவல் ஆட்டிசம், தற்போது மாதத்திற்கு 30 முதல் 40 வழக்குகளாகப் பெருகியுள்ளது. மொபைல் போனைப் பிடுங்கினால் தங்களையே தாங்களே அடித்துக் கொள்ளும் தீவிர மனநலப் பாதிப்புக்கு ஆளான குழந்தைகளும் இதில் அடங்குவர்.
பிறந்தவுடன் தாயை இழந்த 8 வயது சிறுமி மயரா மற்றும் தனது இரண்டு வயதில் பேசத் தொடங்கி பின்னர் மொபைலுக்கு அடிமையாகி பேச்சையே இழந்த சோனா போன்றோரின் கதைகள், இன்றைய நவீன டிஜிட்டல் யுகம் குழந்தைகளுக்கு வழங்கும் கொடூரப் பரிசுகளுக்குச் சாட்சியாக உள்ளன. வழக்கமான ஆட்டிசத்தைப் போலல்லாமல், விர்ச்சுவல் ஆட்டிசத்தால் பாதிக்கப்பட்ட குழந்தைகள் சரியான ஆரம்ப கட்ட சிகிச்சைகள் மற்றும் முறையான வழிகாட்டுதல்கள் மூலம் முழுமையாகக் குணமடைய வாய்ப்புள்ளது என்று நிபுணர்கள் நம்புகின்றனர்.
இந்திய குழந்தை நல அகாதமியின் வழிகாட்டுதலின்படி, குழந்தைகளுக்கு 2 வயது வரை எந்தக் காரணத்திற்காகவும் மொபைல் போன் அல்லது திரைக் கருவிகளைக் காட்டக்கூடாது என்பதே நிபுணர்களின் ஒற்றைக் கோரிக்கையாக உள்ளது.
