உலக நாடுகளின் மொத்தக் கடன் ரூ.34,675 லட்சம் கோடியைத் தாண்டியுள்ளதாகக் கூறப்படுகிறது. இந்தக் கடனுக்கான வட்டியைச் செலுத்துவதும் அரசுகளுக்குப் பெரும் சுமையாக மாறியுள்ளது. குறிப்பாக, பிரான்ஸில் 10 ஆண்டுக் கால அரசுப் பத்திரங்களின் வட்டி வருவாய் அக்டோபர் 2026-ல் சுமார் 5 சதவீதத்தை எட்டியுள்ளது. அதே நேரத்தில், ஜெர்மனியில் இது 3.41 சதவீதமாக இருந்தது. இதனால், பிரான்ஸ் அரசு கடன் வாங்குவதற்கு ஜெர்மனியைவிட அதிக வட்டி செலுத்த வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டுள்ளது.
உலகின் மிகப்பெரிய பொருளாதார நாடான அமெரிக்காவின் அரசுக் கடன் சுமார் ரூ.3,933 லட்சம் கோடியாக உள்ளது. சீனாவின் கடன் ரூ.2,137.5 லட்சம் கோடியாகவும், ஜப்பானின் கடன் ரூ.826.5 லட்சம் கோடியாகவும் உள்ளது. பிரிட்டன், பிரான்ஸ், இத்தாலி, ஜெர்மனி ஆகிய நாடுகளும் பெருமளவு கடன் சுமையைக் கொண்டுள்ளன. வளர்ந்த நாடுகள் அரசுப் பத்திரங்களுக்கான வட்டியாக ஆண்டுக்கு ரூ.313.5 லட்சம் கோடிக்கும் அதிகமாகச் செலவிடுவதாகக் கூறப்படுகிறது.
அரசுகளுக்கு ஏன் கடன் தேவைப்படுகிறது என்றால், வரி வருவாய் உள்ளிட்ட வருமானத்தைவிடச் செலவுகள் அதிகமாகும்போது, அந்தப் பற்றாக்குறையைச் சமாளிக்கக் கடன் வாங்குகின்றன. இதற்காக அரசுப் பத்திரங்களை வெளியிட்டு வங்கிகள், காப்பீட்டு நிறுவனங்கள் மற்றும் முதலீட்டாளர்களிடமிருந்து பணம் திரட்டுகின்றன. கடன் வாங்கிய தொகைக்கு ஒப்புக்கொண்ட வட்டியைச் செலுத்துவதுடன், காலம் முடிந்ததும் அசலையும் திருப்பிச் செலுத்த வேண்டும். பழைய கடனை அடைப்பதற்குக்கூட சில நேரங்களில் அரசுகள் புதிதாகக் கடன் வாங்க வேண்டியிருக்கலாம்.
கடன் வாங்குவதற்கான வட்டி அதிகரித்தால், அரசுகளின் செலவுச் சுமையும் அதிகரிக்கும். இதனால் கல்வி, மருத்துவம், சாலை வசதி, ஓய்வூதியம் போன்ற திட்டங்களுக்குச் செலவிடக் கிடைக்கும் நிதி குறைய வாய்ப்புள்ளது. இந்தியாவைப் பொறுத்தவரை, மத்திய மற்றும் மாநில அரசுகளின் மொத்தக் கடன், நாட்டின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் (GDP) 83.4 சதவீதமாக இருப்பதாக 2026-ஆம் ஆண்டுக்கான சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் (IMF) மதிப்பீடு தெரிவிக்கிறது. இந்தியாவின் அரசுக் கடன் சுமார் ரூ.323 லட்சம் கோடியாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இருப்பினும், ஒரு நாட்டின் பொருளாதார நிலையை அதன் கடன் தொகையை மட்டும் வைத்து முடிவு செய்ய முடியாது; வருவாய், பொருளாதார வளர்ச்சி மற்றும் வட்டியைத் திருப்பிச் செலுத்தும் திறன் ஆகியவையும் முக்கியம்.
