சொர்க்கம் என்பது வெறும் நம்பிக்கையா அல்லது நிஜமான ஒரு இடமா என்ற விவாதம் நீண்ட காலமாகவே இருந்து வருகிறது.
இதற்குப் பதிலளிக்கும் வகையில், ஹார்வர்டு பல்கலைக்கழக விஞ்ஞானி டாக்டர் கில்லன் ஒரு சுவாரசியமான அறிவியல் கோட்பாட்டை முன்வைத்துள்ளார்.
1929-ல் எட்வின் ஹப்பிள் கண்டறிந்தபடி, நமது பிரபஞ்சம் தொடர்ந்து விரிவடைந்து கொண்டே இருக்கிறது. பூமியிலிருந்து சுமார் 273 பில்லியன் டிரில்லியன் மைல்களுக்கு அப்பால் உள்ள விண்மீன் திரள்கள் ஒளியின் வேகத்தில் நகரத் தொடங்குகின்றன.
இந்த எல்லை ‘காஸ்மிக் ஹொரைசன்’ என்று அழைக்கப்படுகிறது. ஐன்ஸ்டீனின் விதிகளின்படி, மனிதர்களோ அல்லது ராக்கெட்டுகளோ இந்த எல்லையைத் தாண்டிச் செல்லவே முடியாது.
விவிலியம் போன்ற மத நூல்கள் சொர்க்கத்தை ‘மேலே’ இருக்கும் ஒரு இடமாகக் குறிப்பிடுகின்றன. அங்கு மூன்று அடுக்குகள் இருப்பதாகவும், மூன்றாவது அடுக்கு கடவுள் வாழும் இடம் என்றும் கூறப்படுகிறது.
டாக்டர் கில்லன், இந்த மூன்றாவது அடுக்கை ‘காஸ்மிக் ஹொரைசன்’ என்ற அறிவியல் எல்லையோடு ஒப்பிடுகிறார்.
முதல் அடுக்கு பூமியின் வளிமண்டலம் என்றும், இரண்டாம் அடுக்கு விண்வெளி என்றும் கொண்டால், இந்த எட்ட முடியாத கடைசி எல்லைக்கு அப்பால் உள்ள பகுதியே மதங்கள் குறிப்பிடும் சொர்க்கமாக இருக்க வாய்ப்புள்ளது என்பது அவரது வாதம்.
இந்த எல்லைக்கு அப்பால் பிரபஞ்சம் நீண்டு இருக்கலாம், ஆனால் அங்கு காலம் கிடையாது; ஒளி வடிவிலான சக்திகள் மட்டுமே இருக்க முடியும். இது மதங்கள் கூறும் ‘நித்தியமான’ சொர்க்கத்தின் பண்புகளோடு ஒத்துப்போகிறது.
இது சொர்க்கம் இருப்பதற்கான நேரடி ஆதாரம் கிடையாது என்றாலும், அறிவியலும் ஆன்மீகமும் ஒரு புள்ளியில் இணைய முடியும் என்பதையே இது காட்டுகிறது.
இந்த புதிய தர்க்கம் தற்போது அறிவியல் மற்றும் ஆன்மீக உலகிற்கு இடையே ஒரு சுவாரசியமான விவாதத்தை உருவாக்கியுள்ளது.
