உலகின் பெரும்பாலான நாடுகள் 2026-ஆம் ஆண்டை வரவேற்றுப் புத்தாண்டைக் கொண்டாடினாலும், ஆப்பிரிக்க நாடான எத்தியோப்பியா இன்னும் 2018-ஆம் ஆண்டிலேயே நீடிக்கிறது. இது அந்த நாடு வளர்ச்சியில் பின் தங்கியிருப்பதாகவோ அல்லது கடந்த காலத்தில் வாழ்வதாகவோ பொருள்படாது; மாறாக, அவர்கள் பின்பற்றும் ‘கீஸ்’ (Ge’ez) எனப்படும் தனித்துவமான அதிகாரப்பூர்வ நாட்காட்டியே இதற்குக் காரணமாகும். எத்தியோப்பியாவின் அரசுத் துறைகள், பள்ளிகள் மற்றும் மத நிறுவனங்கள் அனைத்தும் இந்த மரபுவழி நாட்காட்டியையே இன்றும் முதன்மையாகப் பயன்படுத்துகின்றன.
இந்த நாட்காட்டியின் மிக முக்கியமான சிறப்பம்சம் என்னவென்றால், இதில் ஓராண்டிற்கு 12 மாதங்கள் அல்ல, மாறாக 13 மாதங்கள் உள்ளன. முதல் 12 மாதங்கள் தலா 30 நாட்களைக் கொண்டவை. ‘பகுமே’ (Pagume) என்று அழைக்கப்படும் 13-வது மாதத்தில், சாதாரண ஆண்டுகளில் 5 நாட்களும், நெட்டாண்டுகளில் (Leap Year) 6 நாட்களும் இருக்கும். இதன் காரணமாகவே எத்தியோப்பியாவை “13 மாதங்கள் கொண்ட சூரிய ஒளி நிறைந்த நாடு” என்று உலகப் பயணிகள் வர்ணிக்கின்றனர்.
எத்தியோப்பிய நாட்காட்டி உலக நாடுகளை விட 7 முதல் 8 ஆண்டுகள் பின் தங்கியிருக்க முக்கிய காரணம், இயேசு கிறிஸ்துவின் பிறப்பு ஆண்டைக் கணக்கிடுவதில் உள்ள வரலாற்று வேறுபாடுதான். கி.பி. 525-ல் டயோனிசியஸ் எக்ஸிகுவஸ் என்ற துறவி உருவாக்கிய கிரிகோரியன் நாட்காட்டியில் கிறிஸ்துவின் பிறப்பு ஒரு குறிப்பிட்ட ஆண்டாக நிர்ணயிக்கப்பட்டது. ஆனால், அலெக்சாண்ட்ரிய மற்றும் காப்டிக் கிறிஸ்தவ மரபுகளைப் பின்பற்றும் எத்தியோப்பியா, கிறிஸ்துவின் பிறப்பை சில ஆண்டுகள் தள்ளி கணக்கிடுவதால், உலகத்தை விட காலத்தால் பின்வாங்கித் தெரிகிறது.
புத்தாண்டு கொண்டாட்டத்திலும் எத்தியோப்பியா மற்ற நாடுகளிலிருந்து மாறுபடுகிறது. ஜனவரி 1-ஆம் தேதிக்குப் பதிலாக, ‘என்குடடாஷ்’ (Enkutatash) எனப்படும் அவர்களது புத்தாண்டு செப்டம்பர் 11 அல்லது 12-ஆம் தேதிகளில் கொண்டாடப்படுகிறது. மழைக்காலம் முடிந்து பூக்கள் பூத்துக் குலுங்கும் வசந்த காலத்தின் தொடக்கத்தையே அவர்கள் புத்தாண்டாகக் கருதுகின்றனர். இது அந்த நாட்டின் கலாச்சாரம் மற்றும் விவசாயத்தோடு நெருங்கிய தொடர்புடைய ஒரு விழாவாகும்.
உலக நாடுகள் பல 1582-ல் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட கிரிகோரியன் நாட்காட்டியை ஏற்றுக்கொண்ட போதிலும், எத்தியோப்பியா தனது பாரம்பரிய முறையைத் தொடர்ந்து பாதுகாத்து வருகிறது. ஆப்பிரிக்காவிலேயே ஐரோப்பிய காலனி ஆதிக்கத்திற்கு அடிபணியாத நாடு என்பதால், தங்களின் பூர்வீக நாட்காட்டி முறையை மாற்ற வேண்டிய அவசியம் அவர்களுக்கு ஏற்படவில்லை. இந்த நாட்காட்டி வெறும் காலக் கணக்கீடு மட்டுமல்ல, அந்த நாட்டின் சுதந்திரம் மற்றும் ஆழமான மத நம்பிக்கையின் அடையாளமாகவும் திகழ்கிறது.
